Leksykon budowlany

Parametry zaprawy

Właściwości fizyczne zaprawy murarskiej lub tynkarskiej. Określenia parametrów zaprawy dokonuje się dla zaprawy świeżo zarobionej oraz zaprawy stwardniałej. Badanie zapraw świeżych obejmuje: wydajność objętościową próbnego zarobu konsystencję zaprawy, plastyczność zaprawy, gęstość objętościową, czas zachowania właściwości roboczych, zdolność zaprawy do utrzymania wody (więźliwość, retencja), podatność zaprawy do samoczynnego wydzielania wody, podatność zaprawy na rozwarstwianie się, zawartość powietrza w zaprawie. Badanie zapraw stwardniałych obejmuje: wytrzymałość na zginanie, wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie, nasiąkliwość, wilgotność, gęstość objętościową, kapilarne podciąganie wody, mrozoodporność, skurcz, współczynnik rozmiękania, przyczepność zaprawy do podłoża.

Urabialność - Parametr zaprawy świeżo zarobionej. Dotychczas nie opracowano metody pozwalającej ocenić urabialność w sposób bezpośredni. Zaprawy dobrze urabialne cechuje łatwość „zchodzenia” z kielni oraz przyczepiania się do podłoża. Urabialność jest złożeniem wielu parametrów zaprawy wzajemnie ze sobą powiązanych. Ocenia się ją w sposób pośredni poprzez pomiar: plastyczności zaprawy, retencji wody, konsystencji, adhezji oraz kohezji. Zaprawy mało urabialne są sztywne, trudno odczepiają się od kielni, nie przyczepiają się do podłoża. Zaprawa zbyt urabialna jest zbyt płynna. Również w tym przypadku obserwuje się spadek przyczepności do podłoża.

Przyczepność zaprawy - Najważniejszy parametr zaprawy murarskiej. Przyczepność jest szczególnie jest istotna z punktu widzenia trwałości konstrukcji murowej. Zaprawa w stanie utwardzonym powinna tworzyć szczelne i trwałe w czasie, połączenia murarskie. O szczelności połączenia decyduje m.in. procent, w jakim zaprawa przylega ściśle do podłoża. Dzięki temu konstrukcje murowe chronione są przed wnikaniem wody atmosferycznej (deszcz, śnieg, rosa). Czasami dla poprawienia urabialności zapraw cementowych stosuje się domieszki napowietrzające. Wprowadzanie powietrza do zaprawy obniża jej przyczepność do podłoża. W przypadku przedozowania domieszki następuje zupełna utrata przyczepności.

Wydajność objętościowa próbnego zarobu - określa się ją na podstawie uzyskanej objętości zaprawy z danej ilości składników.

Konsystencja zaprawy - określa się ją głębokością zanurzenia stożka pomiarowego w zaprawie, mierzoną w centymetrach po tworzącej stożka.

Plastyczność zaprawy - określa się średnicą rozpływu próbki zaprawy na stoliku wstrząsowym.

Czas zachowania właściwości roboczych - jest to czas, po którym zaprawa zgęstnieje na tyle, że jej konsystencja zmniejszy się o 3 cm, a plastyczność określona na stoliku wstrząsowym zmniejszy się o 4 cm.

Więźliwość (retencja) wody w zaprawie - ilość wody, którą można odciągnąć z zaprawy przy podciśnieniu 13,3 kPa. Parametr określa zdolność zaprawy do utrzymywania w sobie wody. Zaprawa murarska i tynkarska układane są zwykle na podłożach nasiąkliwych. Powoduje to ucieczkę wody do podłoża. W rezultacie spada urabialność zaprawy. Zaprawa staje się sztywna, słabo przyczepna do podłoża. Do elementów murowych o dużej nasiąkliwości powinno stosować się zaprawy o dużej więźliwości wody, a do elementów murowych o małej nasiąkliwości zaprawy o mniejszej retencji. Elementy murowe bardzo nasiąkliwe powinno zwilżać się wodą przed układaniem tynków lub przed murowaniem.

Powrót

mgr inż. Joanna Nowaczyk

Doradca Techniczny

Zadaj pytanie naszemu ekspertowi